Reisverslag Roemenie van zondag 13-11-2011 t/m donderdag 24-11-2011
Duur: 12 dagen
 
Reisgenoten:
-       Leen
-       Loet Blankenburgh
-       Corrie Blankenburgh
-       Ries Schilder
 
Team genoten in Arad:
Familie Tirsin:
-       Jolanda (moeder)
-       Isa (dochter) en draaiende spil, coördinatie
-       Tjabie (zoon) gids, tolk en hulp
-       Gabie (zoon)
Tolken:
-       Ildico (studente)
-       Isa 2 (studente)
-       Isa 3 (dokter)
 
Twee dagen gereden, 1e dag 1000 km gereden, overnacht in Haag dat in de buurt van Linz in Oostenrijk ligt, 2e dag 700 km gereden en kwamen rond vijf uur aan bij ons gast gezin in Arad. Kennis gemaakt, gegeten en vroeg naar bed.
 
Dinsdag onze 2e dag in Arad, bus waarin we gekomen zijn in de opslag gelost.

 Daarna naar een dokter geweest, een paar dorpen verderop om medicijnen te brengen. Daarna naar een tweede huisarts in Arad wederom om medicijnen te brengen. Bijbels gekocht om weg te geven. En voorbereidingen getroffen om vrachtwagen met oplegger te lossen. Naar gastgezin gegeten en rond half acht arriveerde de vrachtwagen bij de opslag er werd een leger van kinderen opgetrommeld en met iedereen (+/-20 man) aan het lossen geslagen, rond 22.00 voor de helft klaar. Daarna naar gastgezin en slapen.

 
Woensdag 3e dag in Arad. 2e helft van vracht wagen bestaat uit electrische ziekenhuisbedden, kasten, schoolspullen, matrassen, dekens, etc. De hele dag in en rondom Arad alles weg gebracht: 2 scholen, ziekenhuis, psychiatrisch ziekenhuis, ouden van dagenhuis, 1 dokter. Rondom 20.30 klaar daarna naar gastgezin eten en naar bed.
 

Donderdag 4e dag t/m vrijdag 5e dag bus geladen en naar dorpen gereden om voedselpakketten en kleding te brengen.
 

Zaterdag 6e dag met 3 volwassenen en 4 kinderen een appartement op de 10e verdieping huisraad leeg gehaald met de trap naar beneden en met bus in verschillende ritten naar de opslag weg gebracht, opgeslagen om weg te geven aan armen. Eten en naar bed.
 
Zondag 7e dag in Arad, naar de kerk van gastgezin in Arad. ‘S middags rusten, gezellig bij elkaar, gesproken over het woord en samen zingen, eten na gepraat en naar bed.

Maandag 8e dag in Arad bus geladen en naar dorpen gereden om voedselpakketten en kleding te brengen. ‘s middags team in tweeën gesplitst. Een team opslag opruimen andere team naar Paulis terug gegaan om restant spullen te brengen. ‘s avonds thuis eten en naar bed.
 
Dinsdag 9e dag in Arad, ’s morgens losse spullen naar dokters en psychiatrisch ziekenhuis gebracht. ’s Middags met z’n allen met een jonge vrouw naar een dorp geweest om voor haar een voedselpakket op te halen. ’s avonds met z’n allen bij elkaar afscheid genomen, gezongen, bijbel gelezen en een hele gezellige avond gehad.
 
Woensdag 10e dag in Arad. ’s Morgens om 08.00 vertrokken 1200 km gereden geslapen in hotel.
 
Donderdag  12e dag  500 km gereden en om half drie gearriveerd in Oudewater.
 
Vriendelijke groet,
Richard Schilder

terug naar boven

Onderstaand een dag tot dag verslag van de Roemenië-reis

LINQUENDA Roemenië-reis van 14 - 25 mei 2011.

Deelnemers :  Leen Soeters, gaat 3e keer mee

                        Mariska van der Hoek, 3e keer

                        Meindert Turkstra, ook 3e keer

                        Menno van der Vinne, 1e keer mee

Linquenda, betekenis,  genomen uit  2 Corinthiers 5 : 1 : Hier op aarde geen blijvende woonplaats, maar een woning in de hemel , niet door mensenhanden gemaakt.

Een dag tot dag verslag:

zaterdag, 14 mei:

We werden ontvangen in Oudewater door Tony en Marco en vrijwilligers van Linquenda. Koffie drinken met lekkere koek. Het voorlezen van een mooi gedicht door Tony. Gebed  voor de reis. Om 08.10 uur uitgezwaaid door Linquenda. Mariska rijdt. Van Oudewater - Amstetten 1023 km gereden.

zondag, 15 mei :

we vertrekken om 08.45 uur. en zijn om 17.45 uur (Roemeense tijd) aangekomen bij de familie Tirsin in Arad. Zeer warm ontvangen; de koffers uit de bus; kennis maken en heerlijk dineren.

Vandaag 642 km gereden; In totaal deze twee dagen 1665 km gereden.

De lange reis is heel goed gegaan. Fijne sfeer met een goede harmonie. Leen is een positieve teamleider en goed op de hoogte van wat je allemaal te wachten staat.

De food-artikelen, die Mariska had ingekocht, komen heel goed van pas.

maandag, 16 mei :

Half 8 ontbijten en Bijbelstudie. Lezen Hebreeën 9 :12-23; kern is vers 11 - Jezus' reddend offer ; zingen : Abba Vader, 2 x met mondharmonica. De toelichting op het bijbelgedeelte komt uit het dagboek van Max Lucado : "Leven in Zijn handen".

De kampeer - toilet - emmer, die meegebracht is, komt  goed van pas; dan hoeven we 's nachts niet de buitentrap af.

Om 08.40 uur naar kerk, opslag goederen. Het is even hectisch, omdat alles over elkaar heen ligt. Dus eerst ruimte maken om voedselpakketten te maken. Meindert houdt overzicht en we komen voor 12 uur klaar met de voedselpakketten. met de goede  hulp van zeven jonge mensen uit de kerk.

Ondertussen gaan Leen, Mariska en Isabel met matrassen naar ziekenhuis en psychiatrische inrichting. 's Middags gaan we er allemaal samen weer naar toe; ons bezoek is inclusief een kleine rondleiding.

Ook het geven van het in het Roemeens vertaalde Bijbelgedeelte 1 Johannes 1 : 5 - 9  wordt door de familie hardop voorgelezen; gebed door de familie en gebed door Isabel; soms aangevuld door Meindert of Menno. Ook het kruisje van Leen past er heel goed bij. Het raakt ons allemaal. De gezichten stralen, gemengd met tranen van ontroering.  

Verder die dag alle sponsordozen, per dorp, bij elkaar zetten  Om 19.30 uur eten bij de familie Tirsin ; napraten , douchen en slapen.

dinsdag, 17 mei:

Half 8 eten, afsluiten met Bijbelstudie: Filippenzen 4 : 10 - 21, kern vers 7 "bovennatuurlijke vrede". Zingen:3x,  Vrede zij u. Johannes 20 : 21, 22.

Om 08.40 naar de kerk om kleine bus te laden; chauffeur, Isa (2) en Isa (3) en Mariska en Meindert: team II. Grote bus met Leen, Isabela, Kristi, Menno , team I. Grote bus naar Copera Alexa. De laatste keer, dat Linquenda daar komt. Vijf families voorzien van voedselpakketten en sponsordozen. Na lunch een wasmachine in Arad gekocht; die hebben we bij de kerk in de kleine bus geladen, die hem nog diezelfde dag naar een familie brengt. In Ususau.

Grote bus laden voor twee dagen. Kleine bus vo

or één dag. Om 19.00 uur eten bij Jolanda Tirsin, Heerlijk gegeten en na de koffie napraten en slapen.

woensdag, 18 mei

Half 8 eten; Bijbelstudie Kolossenzen ; 2 : 1 - 9  De kern is vers 7  "geworteld en gegrondvest". Zingen 3x : O Heer, mijn God.

Om 08.30 uur naar de kerk , bijladen voor eerste dorp Paulis. We bezoeken deze dag 18 families, waarvan er 2 blijken te zijn overleden. Heel schrijnende gevallen gezien : het komt als "heel erg " bij mij over. Aan het eind van de dag : moe en zeer voldaan bij familie Tirsin te eten .

 Om 18.30 na het eten gezellig buiten zitten bijpraten, met heerlijke koffie.

donderdag, 19 mei :

Half 8 eten ; Bijbelstudie over II Korintiërs 10 : 1 - 6 ; kern is vers 5 "gedachten aan Christus onderwerpen". Zingen 3x: Heer, wees mijn Gids,

Bijladen voor tweede dag Paulis. De beide bussen voor 2 families naar Paulis.

Schrijnende situatie bij één familie gezien: grote consternatie tussen moeder en dochter, die niet meer naar school wil gaan.

Bij een voorganger / timmerman binnen geweest voor een drankje en heerlijke koek. Ook een bezoek aan een tweede hands winkel; doen eerst nogal moeilijk, later accepteren ze toch alles. De kleine bus gaat ons verlaten; Ook een bezoek aan een lagere school; allerlei spullen voor de school delen we uit, waar ze heel blij mee zijn. Er wordt zelfs voor ons een liedje gezongen, als ik me goed herinner: "Ja, God is goed".

Om 19.00 uur weer thuis bij Jolanda. Bijpraten en slapen.

Op donderdag heeft Mariska een heel mooie ontmoeting met een Nederlander, die als beveiliging mee gaat met een vrachtauto met schilderijen  voor het Joods Museum te Amsterdam. Door de lange file wegens gekantelde vrachtauto, zag ze die Nederlandse nummerplaat.

vrijdag, 20 mei :

Om 8 uur ontbijten en Bijbelstudie ; lezen Psalm 112; de kern vers 4 "Hij is genadig, liefdevol en rechtvaardig". Zingen 3x Ja, God is goed.

Deze dag is er alleen de grote bus. Twee teams samengevoegd; met Isabela en Kristi. Nog enkele familie bezoeken in Cuvin, Chiroc en Paulis.

In de namiddag nog inkopen doen in een supermarkt voor tien voedselpakketten. We zetten dat in de gang van de kerk. We nemen nu ook weer een matras mee. En zo is het ineens 21.10 uur geworden om bij Jolanda te eten.

Na het eten gaan we om 22.00 uur, over een heel slechte weg, bijna stapvoets, vreselijk veel gaten in de weg, in het pikkedonker, naar een zigeunerkamp, om één matras af te leveren . Isabela zegt, dat we ons stil moeten houden, vooral buiten de auto. Het voelt allemaal een beetje eng aan. Isabela weet precies, waar we moeten zijn. Leen is niet meegegaan, hij doet administratie. Mariska, Meindert en Menno, die rijdt, zijn pas om 23.15 uur weer thuis

zaterdag, 21 mei :

Om 8 uur eten. Bijbelstudie Handelingen 2 :29 - 37 ; de kern is vers 32 "ze konden Jezus niet vergeten". Zingen 3x Ik bouw op U.

Deze dag een relaxte dag; geen familie bezoeken meer; een echte shop dag in Arad. Mariska's dag! 's  We moeten om  18.00 uur bij  Wilco en Rodica zijn in Mines, waar ze in een prachtig huis wonen en wij daar heerlijk eten, eerst buiten, later binnen. Ook de dokter die we eerst ontmoet hebben is er bij. Wilco is een man met veel verhaal over de oorlog en het tijdperk Ceausescu. Het is overal nog zo merkbaar dat het onder het communistische bewind zoveel geleden heeft. Grote fabrieken die al lang niet meer draaien staan er nog steeds als grote ruïnes.

We zijn omstreeks 24.00 uur weer thuis bij familie Tirsin

zondag, 22 mei :

8 uur eten en dan Bijbelstudie; Efeziërs 3 : 14 - 21 : kern is vers 21 Hem komt de eer toe .

Om 10.00 uur naar de dienst in de kerk; waar we daar aan het eind van de dienst twee liederen zingen; als team van Linquenda. Het eerste lied: Abba Vader. Het tweede lied: O Heer, mijn God. Ook heb ik de kerk bedankt voor  de medewerking, die ze hebben verleend, voor de opslag van de goederen al die tijd. Ook de jongeren, die Linquenda zo goed hebben geholpen en ook dank aan de tolken, die onmisbaar waren. We hebben als team 100 lei in de collecte gedaan. Menno heeft z 'n hart kunnen ophalen, met op het orgel te spelen; Menno's dag weer helemaal goed.

Na de koffie en maaltijd gaan we op bezoek bij Opa en Oma Tirsin; Hoe Opa nu is, zijn geloof in God, is een zegen voor de hele familie. Zij beiden zijn zulke lieve mensen; een wonder. Isabela is steeds een goede tolk. We hebben met elkaar gezongen en gebeden.

Daarna gaan we een driedelig kastje halen uit een flat, twee hoog. Er is geen lift. Het gaat moeilijk, We brengen die kast naar een familie in Paulis, waar we al eerder geweest zijn; de man is er blij mee. De kast wordt door jongelui uit de bus getild.

Dan gaan we nog door naar Pieter Nagel en z'n vrouw; in Minnes; een Nederlands echtpaar, dat daar een kerk gesticht heeft.  We krijgen daar in de kerk een rondleiding. Hij heeft daar ook "Tafeltje - dek je" opgezet voor ongeveer 40 mensen. Onder het genot van een sapje zegt hij, dat er in één jaar zo'n 23 % inflatie is; en dat de bijstandsnorm daar 27 euro per maand,  en het minimum inkomen van een gezin 200 euro per maand is; en dat niet elke burgemeester dat uitbetaalt. Ook heeft hij behoefte aan een brandweerauto, want zijn huis is een keer in brand geweest en toen kon de brandweerauto niets doen, vanwege dat er geen brandstof meer in zat en er geen water meer was ... mensen hadden het eruit gehaald, omdat ze  het zelf hard nodig  hadden om te overleven.

Deze zomer zullen er jongeren komen uit Nederland, die hem met  allerlei werkzaamheden helpen zullen, bij voorbeeld: jeugdkampwerk;  een schuurtje isoleren, voor de opslag  van Nederlandse groente (Jonker Fris), zodat ze niet meer naar boven gebracht hoeven te worden  en een schutting bouwen. 

Om 21.30 komen we thuis en eten heerlijk brood en gebakken ei. Dit is tevens de laatste avond bij familie Tirsin; dat voelen we allemaal zo.

Van maandag tot en met zondag is er 590 km gereden.

maandag 23 mei

Eten en kleine Bijbelstudie, Galaten 3 : 19 - 29 Kern vers 27 Mantel van gerechtigheid. Zingen: Ja, God is goed.

Om half acht Nederlandse tijd, afscheid nemen van de familie Tirsin, Isabela en Jolanda, We hebben het heel goed gehad. De liefde voor Jezus Christus is ook voor ons opbouwend.

Mariska rijdt, afgelost met pauzes door Leen, Meindert en Menno. Een keer tanken en doorrijden naar Erlangen, hotel Am Heufteg. Deze eerste dag van de thuisreis 1030 km gereden.   

dinsdag, 24 mei

Om half 8 eten en om half 9 verder met de reis. Leen rijdt eerst. Onderweg een heerlijk snackje, betaald met toiletbonnen. Nu rijdt Menno. Na aftanken in Oudewater zijn we om kwart voor 4 bij de familie Blankenburgh. Er zijn ook twee kinderen van Mariska, die ons opwachten! Wat is het heerlijk die blijde gezichten te zien, eerst bij vertrek en nu bij aankomst bij het thuisfront. De tweede thuisreisdag 618 km gereden

We hebben reuze plezier gehad; elke dag hadden we heet water om koffie te drinken; daar hebben voornamelijk Mariska en Meindert de nodige aandacht aan gegeven. We worden hartelijk verwelkomd bij Marco met koffie en speciale koeken. Ook Tony en Coen zijn aanwezig. Na een tijdje bijpraten over de hele Roemeense reis, gaat Tony met ons bidden en danken. Dan gaat ieder zijn eigen gang. Meindert en Menno gaan nog naar Riet van Bemmel op bezoek. Het is een fijne ontmoeting; ze herkende Meindert direct aan de stem. We vertellen haar iets over onze reis en ze reageert door meteen aan God de eer te geven. “Ik heb dit allemaal voor de Heer mogen doen".

Rond 20.00 uur zijn we in Heerenveen bij Thea; Meindert gaat na een kopje koffie naar Henny in De Knipe.

Terugkijkend was het een heel goede reis met een prima team en teamleider. Allemaal deden we prachtig werk met grote inzet.

Ik ben God dankbaar, dat wij met dit werk van en voor Linquenda zo gezegend worden  De geestelijke  bijdragen van Meindert en Menno kwamen goed van pas en droegen bij aan het welslagen en de bedoeling van Linquenda. We hebben in totaal 3900 km gereden.

Ik wens het bestuur en vrijwilligers van Linquenda Gods zegen toe; geloof, hoop, liefde en wijsheid, nu Riet niet meer mee kan naar Roemenië.

Heerenveen, 6 juni 2011

Menno van der Vinne

terug naar boven

Reisverslag 18 febr – 27 febr. 2011

Op vrijdag 18 febr. vertrekken we om half 7 richting Roemenie.

We zijn: Marco Blankenburgh, Coen den Braber, Tilly en Frans Tollenaar en Tony v.d Eijk.

Het is erg druk op de weg ivm voorjaarsvakantie verkeer richting de Alpen.

Toch komen we tot St. Valentin, (vlak voor St.Polton) waar we overnachten.

Op zaterdag bereiken we de grens met Hongarije om kw.v. 10. Zo rond 4 uur zijn we in Roemenie, waar we bij de Fam.Tirsin aankomen om 5 uur.

Wat een hartelijk welkom krijgen we daar toch iedere keer.

We brengen direct de spullen in de kerk. Daarna krijgen we een heerlijke maaltijd voorgeschoteld. Jolanda Tirsin is een goede kok, en we genieteen er dus maar extra van.

Wat volgt is een gezellige avond rond de warme kachel, waarbij we de hele week doorspreken, de 2 teams en de afzonderlijke werkzaamheden op papier zetten.

Op zondag gaan we naar de kerk van de Fam. Tirsin, waar de broer van Jolanda dominee is.

Deze kerk is een Hongaarse Baptisten gemeente. Er wordt voor vertaling gezorgd tijdens de bijeenkomst en de dominee groet ons in het Duits. Hij groet ook speciaal Riet, en wenst haar het beste toe.

Na de dienst zingen we in het Hongaars enkele opwekkingsliederen. De wijs is bekend, maar och-och wat is die taal onuitspreekbaar. Maar we proberen zo goed en zo kwaad als het gaat mee te zingen.

We gaan naar een kindertehuis waar een feestje wordt gevierd ivm verjaardag van 3 bewoners. Er is een verkleedpartij aan de gang, waarbij Marco als jurylid wordt geïnstalleerd.

Er is muziek, dans, drinken, gebak en brood.

Op de terugweg gaan we even kijken bij het huis van een oude dame die momenteel inwoont bij de Fam. Tirsin, vanwege achteruitgang van haar gezondheid. We staan allen versteld van de staat van haar woning, oud, krakkemikkig en heel, heel vies. Als Rozananny niet de Fam. Tirsin had om haar te helpen, zou ze haar dagen dus hier in bed moeten doorbrengen, wachtende op iemand die haar hielp, die haar kacheltje opstookte, haar eten gaf, enz. Het lijkt voor Nederlandse begrippen onbestaanbaar, maar hier is dat nog gewoon aan de orde.

Maandag 21 febr. Marco gaat met een aantal leden van de jongeren groep van de kerk, de voedselpakketten maken. De rest van onze groep gaat met Isabel naar het ziekenhuis, het psychiatrisch ziekenhuis, en een huisartsen post om medicijnen, matrassen, dekens, 2 rollators en een rolstoel weg te brengen.

We laden onze bus voor de komende dagen, voedsel, olie, incontinentie materiaal, dekens en kleding. Het ene team ( Tilly en Coen) neemt onze eigen bus mee en Isabel en Olga als tolk.

Het andere team (Frans en Tony) krijgen een chauffeur (Vasilè) met bus, en Cjabi en Ildico en Isa als tolk. Rond half 1 in de nacht vertrekt Marco, hij wordt door Coen en Isabel naar een bushalte gebracht waarvandaan hij naar Budapest vertrekt om met het vliegtuig terug te reizen naar Nederland. De volgende morgen rond half 9 krijgen we een sms, dat hij veilig geland is.

Dinsdag  22 febr. Team 1 gaat naar Cuvin en Paulis.

Op dinsdag 22 en woensdag 23 februari vertrekken we (Tilly, Isabel en Olga 1 dag, de 2^de dag was Ildico bij ons) naar Paulis en Cuvin. Ik was daar zo’n 2 jaar geleden ook, maar wat ik gezien, gehoord heb, was dat er niks vooruit was gegaan. Ik vond het eerder wat achteruit gaan.

Op maandag waren Wilco en Rodica er en Wilco had verteld dat Paulis op zich al een arm dorp is, mensen hebben geen werk, of seizoensgebonden werk, waardoor de inkomens laag zijn.

Nu waren we er natuurlijk ook in een barre tijd, want het was hartje winter en het was triestig weer. Toch was het ook goed om te zien, dat ondanks de grote armoede, er gezinnen waren, die het het beste er maar van maakte.

Toch waren er een aantal situaties, waarin mijn gevoelens toch wel naar boven kwamen. Een man, die alleen een schuurtje had, met een bed erin en een potkacheltje, voor de rest had deze man niks. We kregen van een man een adres door in Chioroc, van een gezinnetje. We troffen een vrij jonge moeder aan met 3 kinderen. Moeder zelf zag er niet uit, grijs en broodmager. Toch zat haar oudste dochter, een jaar of acht huiswerk te maken aan een tafel die midden in de kamer stond. Andre zoals het jongetje heet, was aan het spelen met een truckje, hij was daar over de

 grond mee aan het rijden. De televisie die in de hoek van de kamer stond, was zowaar uit (bij de meeste gezinnen, staat dat ding de hele dag aan en de kinderen waren lief aan het spelen, zie je ook niet vaak). Moeder had ook nog een 3^de kindje een dochtertje, zij had last van bepaalde bloeduitstortingen, op het gezicht en in de zij. Daarvoor moest moeder naar het ziekenhuis. Moeder was niet verzekerd en zoals altijd, koste alles weer ontzettend duur.

Team 2 gaat naar Ususau, maar eerst moeten we de bus nog laden.

We bezoeken gezinnen waar het duidelijk beter gaat. Bij de Fam. Cretu en de Fam. Lelita kun je dat goed waarnemen. Bij de fam. Lelita was een nichtje genaamd Juliana, waarvoor wij al jaren incontinentie materiaal meebrengen. Bij andere families is onze hulp nog erg hard nodig. De fam. Medevez woont erg armoedig, gelukkig is de elektriciteit weer aangesloten, maar het is erg klein en benauwd, vooral omdat nu in de winter de kachel hard staat te branden.

Bij elk bezoek informeren we hoe het ermee gaat, met vrouw, kinderen, man, werk, evt. over inkomen en huisvesting, we lezen ps. 22:9:” Wend je tot de Heer, Laat Hij je verlossen, laat Hij je bevrijden, Hij houdt toch van je”. En we bidden een kringgebed, in verschillende talen.

We bezoeken ook onze chauffeur, hij en zijn vrouw hebben 13 kinderen, de 14de is op komst.

Ze bewonen een huis, met daarachter schuren waarin kippen, schapen, geiten en een varken huizen. Ook hebben ze kassen staan, waarin allerlei groenten en kruiden groeien.

Ze eten bijna volledig zelfvoorzienend. En vanuit zijn “overvloed” rijdt hij met zijn bus 2 x per maand naar Moldavië om eten, kleding enz. te brengen. Hij is gister teruggekeerd uit Moldavië waar hij een melkkoe heeft afgeleverd.

Op de terugweg gaan we even kijken bij de grootste RK-kerk in Roemenie in Lipova.

Prachtig gerestaureerd in de jaren 70, mooie beschilderingen en beelden binnen, helaas moet er buiten weer snel wat aan gebeuren, ziet er niet best uit.

We gaan ook bij 2 witgoed winkels kijken om prijzen voor wasmachines te vergelijken.

De prijzen voor de goedkoopste zijn 380 tot 390 Lei, tot voor de duurste rond de 600 Lei.

We zijn op tijd weer bij de Fam. Tirsin, ook Vasilè eet mee.

Woensdag 23 febr.

Team 1 gaat verder in Paulis.

Op de 2^de dag in Paulis, stopt er ook een Hollandse man, hij heet Pieter Nagel. Hij is geroepen door God, om hier te werken. Hij heeft een gemeente gesticht in Minis (plaatsje vlakbij Paulis). Hij heeft een gaarkeuken, daar bereid hij maaltijden die hij 3 keer per week aan de armen verstrekt. Wat een wonder en een toeval, dat er zulke mensen op ons pad komen. We hebben wat gegevens uitgewisseld.

Team 2 gaat naar Simbatani.

Het sneeuwt een beetje, alles ziet er dan wel net iets frisser en schoner uit.

In Simbatani komen we weer erg arme gezinnen tegen.

Veel gezinnen hebben geen stromend water in huis, maar een put waar zij uit putten.

Bij de fam. Ardelean staat de put droog, dus vragen zij om een nieuwe put, kosten 100 Euro.

Bij een ouder echtpaar, fam Guse, wordt ik erg ontroerd door hun grote vertrouwen in God.

Ook al hebben ze het arm, toch spreken ze groot over de Heere.

We ontmoeten Marianne, zij woont in huis bij haar ouders de Fam. Bernhart, samen met haar man en 2 kindertjes, de jongste nu 3 weken oud. Het huisje is erg vervallen, maar binnen is het knus en netjes. Ze is erg blij met het eten en de olie.

Bij Antoinella is de ontvangst minder hartelijk, zij is 15 jaar en zorgt voor haar gehandicapte moeder. Later begrijp ik dat Antoinella niet meer naar school gaat en omgaat met foute vrienden. ’s Avonds bespreken we dit gezin met Isabel, zij gaat direct aan de slag, belt met dominee Maximan, en met de school van Antoinella. We hopen dat we dit meisje kunnen helpen of laten helpen. Uw gebed is hard nodig.

Ook hier vinden we gezinnen waar het gelukkig beter mee gaat. Bij de fam. Ghite zijn ze erg gelukkig met het nieuwe kindje, Rebekka. Maar nog steeds is er verdriet om het verlies van Janut. Bij de fam. Dunco vordert de bouw van hun huis langzaam, maar gestaag. Ze kunnen alles gebruiken, stenen, hout, kozijnen, cement.

Donderdag 24 febr.

Team 1 naar Copera Alexa.

Op  Donderdag 24 februari gingen we naar Coporal Alexa, om daar alvast wat afscheid te nemen. Aanstaande mei, gaan we daar voor het laatst naar toe. Het sneeuwde die dag behoorlijk. Het is sowieso een eind rijden, maar nu zeker, vanwege de sneeuw. Ik (Coen) kon niet zien waar de hobbels en gaten in de weg zaten, Isabelle zei de gehele reis:”look out for the big kraters on the way.” Maar na een kleine 2 uur rijden, waren we er. In het dorpje was er een man, van 1 van de gezinnen, die ons heeft geholpen. Zowieso lijken alle straatjes op elkaar, maar met een witte deken, leek het nog meer op elkaar. Ondanks de kou, heb ik genoten van het uitzicht.

De mensen vinden het jammer, dat we stoppen, maar begrijpen het wel. Ze willen de stichting en de sponsoren hartelijk bedanken voor de steun.

Op de terugweg begon het wat de dooien, gelukkig kon ik nu wel de kraters in de weg zien. Eenmaal terug in Arad hebben we nog wat klusjes voor Isabelle gedaan, o.a. naar Gipsyland geweest. We karren eerst dwars door de stad en toen hielt de stad ineens op. Er was een lange modderige weg, met vele hobbels en putten, na ongeveer 1 kilometer, zagen we aan elkaar getimmerde huisjes, met hout, plastic, ijzer. Daar woonde de zigeuners in. Het was een zeer triestig aanblik, de lucht was grijs, de huisjes zijn krotten en het was ontzettend modderig en vies buiten. Ik kon er niet uit, dat mensen zo’n 1800 kilometer hier vandaan, zo kunnen leven. Nu ik er hier over schrijf, moet ik er weer aan denken.

Team 2 naar Fintanella, Tisa Noa en Arad.

We bezoeken een zigeunerfamilie, de Fam. Balas in een verlaten, zeer vergaan pand. Vorig jaar vertelden ze ons dat ze binnenkort gingen verhuizen naar een nieuwe flat, maar ze wonen nog steeds in dit hutje/huisje. In Fintanella bezoeken we het gezin Mogaldea, zij maken ons attent op hun buurvrouw, zij heeft zelf 7 kinderen en nog 6 neven en nichtjes in huis, waarvan 1 meisje doofstom is. We besluiten ze ook een voedselpakket te geven. Bij de fam. Costecu, waar de vader door MS aan een rolstoel is gekluisterd, laten we nog wat extra dekens achter.

We  horen van Isabel hoe noodzakelijk het is om niet alleen voedsel te brengen maar om te pakketten uit te breiden met waspoeder, tandpasta en tandenborstels shampoo en zeep

Vrijdag 25 febr.

We gaan nu weer met z’n allen in onze eigen bus op pad. Eerst gaan we naar Curaura, een witgoedwinkel in Arad. We kopen er 4 wasmachines, manuaal maar met een centrifuge, zonder een verwarmingselement. Die zijn niet alleen goedkoper in aanschaf, maar ook goedkoper in gebruik. Omdat iedereen wel een vuurtje heeft waar ze water op kunnen verwarmen en de elektriciteit erg duur is.

We rijden naar Paulis waar we 2 nieuwe machines en de 2^de hands van Riet afleveren.

Het heeft gister en vannacht behoorlijk gesneeuwd, dus kunnen we niet met de bus voor de deur komen. Isabel regelt een slee en een kruiwagen, en daar gaan we in optocht om te bezorgen.

Wat een vreugde in de gezinnen, denk je eens in, wassen op de hand, of wassen met een machine. Wat een tijd en energie zal dat schelen.

De andere 2 worden door de winkel volgende week bezorgd in Simbatani en Ususau.

’s Avonds komen onze tolken nog even langs, Ildico met haar vriend en Isa.

Wij bedanken hen voor de fijne ontmoetingen en het vertalen, zij bedanken ons voor de leermomenten die hen zijn geboden. Als wij er niet zouden zijn, zouden zij niet van de omstandigheden weten, hoe het is te moeten wonen in een armoedig huisje in Paulis of Simbatani.

We eindigen de avond met gebed, we bidden in Hongaars, Roemeens, Engels en Nederlands.

Hoewel de talen heel verschillend zijn, voelen we ons 1 in ons geloof.

Na een laatste nacht bij de Fam. Tirsin, vertrekken we zaterdag 26 febr. om half 8.

Zondag 27 febr. we slapen lekker uit, en na een heerlijk ontbijt vertrekken we om half 10 voor de laatste etappe, zo rond half 5 zijn we weer in Oudewater, waar we bij Marco een warm onthaal krijgen, koffie en cake.

We praten nog even na, maar na een laatste dankgebed nemen we toch afscheid van elkaar.

We hebben een mooie week beleefd met elkaar.

Marco, (maar 3 dagen), Coen, Tilly en Frans en Tony.

terug naar boven